28 oktober 2006
v.v. Bruchterveld Da 1 - Bennekom Da1 
4 - 3

Na 4 nederlagen op rij moest het vandaag toch echt gebeuren.

Om half 10 zat er in de bestuurskamer een tot op het bot gemotiveerd team te luisteren naar de wedstrijdbespreking van Hans. Vandaag kwamen de dames uit Bennekom op bezoek. Dit team, vorig jaar gepromoveerd uit de derde klasse was voor ons volstrekt onbekend.

Na in de stromende regen de warming-up te hebben afgewerkt, begon om half 11 de wedstrijd. We begonnen matig aan de wedstrijd. Duels werden in eerste instantie niet gewonnen en Bennekom zette druk op onze helft. In de 20e minuut stormt een Bennekomse aanvaller richting ons doel. Annelies komt goed uit en op randje zestien gaat de aanvaller over onze keeper d'r been. De scheidsrechter bedenkt zich geen moment en tovert de rode kaart uit zijn borstzak. Rood? Annelies? Keeper?  Wat nu?

Hans geeft Tineke de opdracht om ons doel te verdedigen. We moeten met 10 man verder.

Het blijkt wel hoe belangrijk onze sluitpost voor ons team is: binnen no-time staan we met 2-0 achter. Tineke treft absoluut geen blaam, want ik denk niet dat een ander het beter zou doen. Een paar minuten voor de rust krijgen we een vrije trap iets buiten de zestien van de tegenstander. Alice legt aan, haar schot wordt weliswaar ietwat van richting verandert door een Bennekomse voet, maar de bal vliegt lekker strak in het netje!

Met een 1-2 stand gaan we thee drinken. In de rust worden alle pionnen weer op de plek gezet. Tot opluchting van Tineke wordt er besloten om Henriette op doel te zetten.

Iedereen voelt dat we vandaag de punten kunnen pakken! We peppen elkaar weer op en stappen met een 300% motivatie de tweede helft in.

We worden sterker en weten druk te zetten op de helft van de tegenstander. Over rechts wordt een zeer goede aanval opgezet. Marjan maakt een geweldige actie, schakelt haar man uit en legt de bal panklaar op het hoofd van Claudia: 2-2.

De wedstrijd ligt weer helemaal open. Toch laten we ons opnieuw inzakken. Bennekom zet druk en weet onze gelegenheidskeeper te kloppen: 2-3.

We kijken elkaar aan en weten allemaal dat het nu moet gebeuren. We moeten vechten! En ja vechten kunnen we. In de 75 minuut schiet Claudia de 3-3 binnen. De Bennekomse dames worden bang en raken lichtelijk gefrustreerd. Dit resulteert in een tweetal gele kaarten.

Terwijl de mensen aan de kant al roepen dat het tijd is, gebeurt in de 93 minuut het ongelooflijke. Het ongelooflijke dat voetbal zo mooi maakt: Mirjam breekt vanaf rechts door, ze schakelt haar man uit en terwijl heel Bennekom schreeuwt om een vrije trap, passed Mirjam de bal naar (super) Annemarie. Deze bedenkt zich geen moment en schiet met hak/wreef de bal op doel. Opeens is het muisstil, iedereen houdt haar adem in, tergend langzaam hobbelt de bal richting doel. Annemarie staat al met haar handen in de lucht. Via de paal rolt de bal het doel in. 4-3!!! Wat een ontlading!!  Wat een bultje! Wat een wedstrijd! Wat een vechtlust! Wat een overwinning!!

Een geweldige teamprestatie, die we puur door te knokken voor en met elkaar hebben neergezet! Ik ben trots op onszelf en zit nu met spierpijn in mijn kaken dit verhaal te typen, want die grijns is gister echt geen moment van mijn gezicht geweest! :-) :-) :-) 

Opstelling: Annelies, Evelien, Alice, Marjolein, Linda, Marjan, Rosanne, Claudia, Judith (Tineke (Henriette)),  Annemarie, Mirjam.