Ik heb vandaag getuige mogen zijn van DE wedstrijd der wedstrijden..
Op een knollenveld in Bruchterveld..
Maar wat heb ik een mooi, inspiratievol gevecht gezien!!
Wat heb ik meiden zien vechten voor wat ze waard zijn!!
Kreeg er kippenvel van..
De sfeer was onbestemd.. zelfs grimmig..
Een onbekende tegenstander die indruk maakte en technisch beter is..
Maar toch..
De meiden straalden uit..
Als je er zo dichtbij bent..
Heb je geen recht meer NIET te geloven in je eigen kunnen..
Zelfs niet als je het onderspit lijkt te delven..
Geen weg terug..

Een verbeten team de onverzettelijkheid..
De angst voor verlies niet toestaan in hun systeem te komen..
Heb weinig wedstrijden gezien waar het er zo op aan kwam..
Het Mentale..

Ze hebben het gedaan!!
Echt!!
En niet in 90 minuten.. maar in 120 minuten lang de hel door!!

Sjee.. wat hebben zij uiteindelijk de duivel in het hempie gezet..

Je voelt je als toeschouwer van dit schouwspel vereerd dat je je betrokkenheid met dit team kan aantonen..
ook al is die heel klein..
Je bent blij.. voor ze..
Je bent trots.. samen met ze..
Je wilt iets laten blijken.. aan ze..
Je hebt weer geleerd.. van ze..

Nooit opgeven!! Ook al schiet de kramp in je kuiten!!
Niet bang zijn!! maar vertrouwen!! openlijk laten zien waar je toe in staat bent.. niet bang te falen!!!.. nee..